ബാക്കിയാകുന്ന കടം

ഇന്നലെകളിലൂടെ

നമ്മിൽ ചിലർ

സമയം

കനൽ

ബന്ധങ്ങൾ വഴിയകലുമ്പോൾ

കൃതജ്ഞതാപൂർവ്വം സ്മരിക്കാനും..

അടുപ്പത്തിന്റെ ആഴം കൊണ്ട് ശിരസ്സ് നമിക്കാനും...ഇഷ്ടം കൊണ്ട് ചേർത്ത് പിടിക്കാനും നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ കുറെ പേരുണ്ടാകും...അവരിൽ ആരാണ് പ്രധാനി എന്ന് ചോദിച്ചാൽ വ്യക്തമായി ഒരുത്തരം നൽകാൻ നമുക്ക് കഴിയുകയുമില്ല.

ചിലപ്പോൾ...ഒരു വ്യക്തിയോ...

വ്യക്തിത്വമോ ആകാം...

ചിലപ്പോൾ ഒരെയൊരാൾ മാത്രം ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ പിടിതരാതെ മാറി നിൽക്കുന്നുമുണ്ടാകാം. 

നമ്മെ ഒരിക്കലും ശല്യപ്പെടുത്താതെ...പുറമേ കാഴ്ചയിൽ നമൊന്നും അറിയുന്നില്ലെങ്കിലും ഹൃദയം കൊണ്ട് നാം അവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാകുകയും ചെയ്യും.ഒരിക്കലും പറിച്ചെറിയാൻ മനസ്സുവരാതെ...ചില വ്യക്തികൾ അങ്ങനെയുമാണ് എന്നതാണ് സത്യം.

നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ യാദൃശ്ചികതകൾക്ക് വളരെയേറെ പങ്കുണ്ട്.

മുൻകൂട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്തത് പോലെയല്ല പലപ്പോഴും വഴിത്തിരിവുകൾ ഉണ്ടാകുക.

ചിലരെ പരിചയപ്പെടുന്നത് പോലും അങ്ങിനെയാണ്...ചിലർ ജീവിതത്തിന്റെ പാതിദൂരം കൈകോർത്ത് മനസ്സറിഞ്ഞ് കൂടെയുണ്ടാകും...ചിലർ തുടക്കത്തിലോ...പാതിവഴിയിലോ..

യാത്രപോലും പറയാതെ നടന്നകലും...

എന്തിനും...

പരസ്പര വിശ്വാസം എന്ന...

ഒരു ഉള്ളടക്കമാണ്...

ഓരോ ബന്ധത്തിന്റെയും..

ആഴവും... പരപ്പും...

നിർവചിക്കുന്നത്.

ആ ഒരു വിശ്വാസം ഇല്ലെങ്കിൽ...

ഒരിക്കലും കൂടിച്ചേരാത്ത നേർരേഖപോലെയാകും ഓരോ ബന്ധവും..

സ്വന്തം പ്രവർത്തിയും...

സ്വഭാവമഹിമയും അതിന് മൂലകാരണമാണ്...

തുടക്കം കൊണ്ട് അവിശ്വസിച്ച ഒന്നിനെയും നമ്മുക്ക് മാറ്റി ചിന്തിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല...

കാരണം അവർ അത് തിരുത്താൻ തയ്യാറാകില്ല 

എന്നത്‌ തന്നെ.

എല്ലായിപ്പോഴും നൊമ്പരങ്ങളും...

മുറിപ്പാടുകളുമാണ്...

നമ്മെ നാമാക്കുന്നത്...

ഓരോ ജീവിത ബന്ധങ്ങൾക്കിടയിലും ചിലരുണ്ട്..

ഉറങ്ങുന്നവരും...

ഉറക്കം നടിക്കുന്നവരും.

ഉറങ്ങുന്നവരെ നമുക്ക് വിളിച്ചുണർത്താം......

പക്ഷേ.....

ഉറക്കം നടിക്കുന്നവരേയോ....?

ജീവിതം

ചില ബന്ധങ്ങൾ

രക്തബന്ധങ്ങളും വ്യക്തിബന്ധങ്ങളുമാണ്‌ ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും സൗരഭ്യവും. രക്തബന്ധം നിയമപരമായി നിലനിര്‍ത്തേണ്ട ബാധ്യതയാണ്‌.

എന്നാല്‍ വ്യക്തിബന്ധങ്ങള്‍ നിയമപരമൊന്നുമല്ലാതിരിക്കെ തന്നെ പറിച്ചുമാറ്റാനാവാത്ത ആത്മബന്ധമായി

തീരുന്നവയാണ്‌.. അങ്ങനെയുള്ള ബന്ധങ്ങളായി നാം മാറുമ്പോഴും അങ്ങനെയുള്ള ബന്ധങ്ങള്‍ നമുക്കുണ്ടാവുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ അന്നു മുതല്‍ ജീവിതത്തിന്‌ പുതിയൊരു ഭംഗി ലഭിക്കുന്നു. ഒട്ടുമാവശ്യപ്പെടാതെ നമുക്കുവേണ്ടി കരയുകയും നമ്മുടെ സന്തോഷങ്ങളില്‍ ആനന്ദിക്കുകയും നമുക്ക്‌ കൂട്ടുവരികയും വിട്ടുപോകേണ്ടി വന്നാലും വിട്ടുപോകാനാവാതെ നമ്മെ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നല്ല ബന്ധങ്ങള്‍!! അകലങ്ങള്‍ക്കിടയിലും അടുത്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന ഹൃദയ സൗഹൃദങ്ങളാണവ. 

മനസ്സിലെന്നും താലോലിക്കാവുന്ന നല്ല ഓര്‍മകള്‍ സമ്മാനിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കള്‍ ആര്‍ക്കും അധികമുണ്ടാവില്ല. 

അത്തരം സുഹൃത്തുക്കള്‍ തണലും തലോടലുമായി നമ്മുടെ ഓര്‍മയില്‍ പോലും കൂടെ വരും. 

സമയവും സാന്നിധ്യവും സമ്പത്തും നമുക്കുവേണ്ടി അവര്‍ നൽകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. മടുപ്പില്ലാതെ നമുക്കുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കും. 

തിരിച്ചൊന്നും ആഗ്രഹിക്കാതെ ഈ ബന്ധം അവര്‍ തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. രണ്ടു പേര്‍ പരസ്‌പരം ഇങ്ങനെ ഹൃദയബന്ധമുണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ എന്തൊരു ഭംഗിയാണത്. 

മൂന്നാമതൊരാള്‍ക്ക്‌ വിശദീകരിച്ചുകൊടുക്കാനാവാത്ത വിധം വശ്യമായിരിക്കും ആ ആനന്ദം. 

ഇത്രയും ആത്മബന്ധമുള്ളവരുടെ മനസ്സുകളകലുമ്പോള്‍ അത്‌ അസാധ്യമായ വേദനയായിരിക്കും. 

പിണങ്ങുകയും പിരിയുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ താങ്ങാനാവാത്ത ഹൃദയദുഃഖമുണ്ടാകുന്നു. ഒരാള്‍ മറ്റൊരാളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുണ്ടാക്കുന്നു. 

ചെറിയ കാരണങ്ങളാല്‍ ഒരാള്‍ അകലുമ്പോള്‍ കനമുള്ള കണ്ണീരായി അത്‌ ബാക്കിയാവുന്നു. അന്നോളമുള്ളതെല്ലാം വേദനയുള്ള ഓര്‍മകളായി ജീവിത കാലം മുഴുവനും...ചിലപ്പോൾ ഉണർന്നും...ചിലപ്പോൾ ഉറങ്ങിയും നമ്മുടെയൊക്കെ ഉള്ളിൽ മങ്ങാതെ...മായാതെ കിടക്കുന്നു.

നാമെന്ന മനുഷ്യരും നമ്മിൽ ചിലരുടെ വികലമായ വഴിത്താരകളും

പിന്നിട്ട വഴിയിലേക്ക് ഒന്നെത്തിനോക്കിയാൽ ഒരുപാട് കഥകൾ നമുക്ക് നമ്മിൽ നിന്ന് തന്നെ മെനഞ്ഞെടുക്കാനുണ്ടാകും...

ഒരുപക്ഷേ.....

മനസ്സുകൾ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന ചില അടുപ്പങ്ങൾ...

ചില പിണക്കങ്ങളും..

അതിന്റെ മറുവശമായ ഇണക്കങ്ങളും..

പിന്നെ ചില വേർപാടുകൾ...

ചില നഷ്ടങ്ങൾ...

അനശ്വരമെന്ന് അഭിമാനിച്ച....

അതിന്റെ പേരിൽ സ്വയം അഹങ്കരിച്ച പല ബന്ധങ്ങളും ഇന്ന് തോൽവിയുടെ രുചി അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..

ചിലർ സ്വന്തം മോഹങ്ങളെയെല്ലാം ചിറകെരിച്ചു കളയുന്നു.. 

ചിലപ്പോൾ പ്രവാസലോകത്ത് അകപ്പെട്ടവൻ.... 

അല്ലെങ്കിൽ ജീവിത ബന്ധങ്ങളുടെ കെട്ടുറപ്പിന് വേണ്ടി...അല്ലെങ്കിൽ വളർത്തിവലുതാക്കിയ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി..

അല്ലെങ്കിൽ ചില കടമയുടെ പേരിൽ...

അതുമല്ലെങ്കിൽ സമൂഹത്തിലെ മാന്യതക്ക് വേണ്ടി.അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും..

സ്വഭാവവും..ചിന്തയും..

പ്രവർത്തിയും എവിടെയും താരതമ്യപ്പെടുകയില്ലല്ലോ.

മറ്റൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ കഴിഞ്ഞുപോയതെല്ലാം എന്നോ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഒരു നോവലിലെ അദ്ധ്യായമായി എഴുതി തള്ളാൻ കഴിവുള്ളവരും നമുക്കിടയിലുണ്ട്..

അല്ലെങ്കിൽ ഇതൊക്കെയാണ് വിധിയെന്ന് കരുതി ജീവിതം പതിയെ മുന്നോട്ട് തള്ളി നീക്കുന്നവരും നമുക്കിടയിലുണ്ട്.

ബന്ധങ്ങൾ അതിന് ഒരു വിളിപ്പാടകലെ വരെയേ ആയുസ്സുള്ളൂ എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്ന സംഭവവികാസങ്ങൾ..

ഇന്നിലെ പല വിവാഹബന്ധങ്ങളും കുടുംബകോടതിക്ക് മുന്നിൽ കൊമ്പ് കോർക്കുന്ന നിത്യകാഴ്ച്ചകൾ..

അത്യാഢംബരത്തിന്റെ പകിട്ടിൽ...ആഭാസതരങ്ങളുടെ തിളക്കങ്ങളാണ് കൂടുതൽ...

വിവാഹം എന്നത് ആചാരമര്യാദയോടെ..

പവിത്രമായ കർമ്മം ആയിരുന്നു പണ്ട് കാലത്തെങ്കിൽ ഇന്നത് മാറി..

അന്ന് വിവാഹമോചനങ്ങൾ കുറവായിരുന്നെങ്കിൽ...

ഇന്നതും മാറി..ഇപ്പോൾ റേഷൻകടയിലെ തിരക്കിനേക്കാൾ കൂടുതൽ തിരക്ക് കുടുംബകോടതിക്ക് മുൻപിലാണെന്നത്...

ഒരു വലിയ സത്യം മാത്രം.

എവിടെയാണ് പിഴച്ചത്...

ആർക്കാണ് തെറ്റ് പറ്റിയത്...കാലത്തിനോ...?

അതോ നാം അനുവർത്തിച്ചു പോരുന്ന ആഭാസതരത്തിനോ..

പലപ്പോഴും കാണാം വിവാഹപ്പന്തലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന ചിലരെ..

ചിലപ്പോൾ ജെസിബിയിൽ..

ചിലപ്പോൾ കട്ടയും മണ്ണും കൊണ്ടുപോകുന്ന അർബാനയിൽ...

അങ്ങിനെ നീണ്ടുപോകുന്നു കോലാഹലങ്ങൾ...

അതിനെല്ലാമുപരി ക്ഷമിക്കാനുള്ള വിവേകം ഇന്നിലെ ചിലരുടെ നിഘണ്ടുവിൽ ഇല്ല എന്നതാണ് സത്യം...പറഞ്ഞു തീർക്കേണ്ട ചെറിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പോലും ഊതി വീർപ്പിച്ച് ഏതാണ്ട് പൊട്ടാറായ അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ ആക്കി തീർക്കാൻ ചിലപ്പോൾ കൂടെയുള്ളവരും ശ്രമിക്കും...ചിലപ്പോൾ പറയും നിനക്കതിനേക്കാൾ നല്ലത് വേറെ കിട്ടുമെന്ന്......

ഇതൊക്കെത്തന്നെയാണ് മൂല്യമുള്ള പല ബന്ധങ്ങളും പാതി വഴിയിൽ അവസാനിക്കാൻ കാരണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.....നിങ്ങൾക്കോ...?

പലപ്പോഴും ഇവരിൽ ചിലർ മനസ്സിലാക്കാത്ത ഒന്നുണ്ട്...കിട്ടുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും നല്ലവരെയാണ് ഇവരൊക്കെ കളഞ്ഞിട്ട് പോകുന്നതെന്ന്...

ആരറിയാൻ...? ഡൈവോഴ്സ് അതാണ് തലച്ചോറിൽ കയറി കൂടിയ ഏറ്റവും വലിയ ജ്വരം...ഇതിനൊരു മറുവശം കൂടിയുണ്ട്...ഇതിൽ ഏറ്റവും വെറുക്കപ്പെട്ടു പോകുന്നതും...അവഗണിക്ക പെട്ടുപോകുന്നതും ഇവർക്ക് ജനിച്ചുപോയ കൊച്ചു കുട്ടികളാണ്...സത്യത്തിൽ ഈ കുട്ടികളുടെ തെറ്റെന്താണ്..?