തനിയെ തുടങ്ങുന്ന യാത്ര

ആത്മ പ്രണാമം

പ്രണയത്തിന്റെ മറവിലെ ക്രൂരത(ലേഖനം)

മറ്റൊരാളുടെ ജീവനും, ഒരമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും സഹോദരങ്ങളുടെയും ആയുഷ്കാലത്തെ മുഴുവൻ പ്രതീക്ഷകളും തല്ലിക്കൊഴിച്ച്, ഒടുവിൽ ഒരു ചാക്കിൽ കെട്ടി മൂടി ഉപേക്ഷിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് ഇന്നത്തെ പ്രണയം അധഃപതിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്രൂരവും ദാരുണവുമായ ഇത്തരം വാർത്തകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ നാം സാധാരണയായി ഉത്തർപ്രദേശിലോ ബിഹാറിലോ നടന്ന സംഭവങ്ങളായിരിക്കാം എന്ന് ആശ്വസിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, സാംസ്കാരിക പ്രബുദ്ധത അവകാശപ്പെടുന്ന, ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടെന്ന് നാം കൊട്ടിഘോഷിക്കുന്ന നമ്മുടെ സ്വന്തം കേരളത്തിലാണ് ഇത്തരം നടുക്കുന്ന കൊടുംക്രൂരതകൾ ഇന്ന് അരങ്ങേറുന്നത്. നീതിയും നിയമസംഹിതകളും അടിയന്തരമായി മാറ്റിയെഴുതേണ്ട കാലം എന്നേ കഴിഞ്ഞുപോയി എന്ന് ഓരോ ദിവസത്തെയും വാർത്തകൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

മരണപ്പെട്ട ആ കുട്ടി അറിഞ്ഞുപോലുമില്ലായിരുന്നു, താൻ വിശ്വസിച്ചവരും സ്നേഹിച്ചവരും തന്നെ ക്ഷണിച്ചത് പ്രണയത്തിലേക്കോ ജീവിതത്തിലേക്കോ അല്ല, മറിച്ച് ദാരുണമായ മരണത്തിലേക്കാണ് എന്ന്. ആ മകനെക്കുറിച്ച്, അവന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ആ കുടുംബത്തിന് എത്രയെത്ര വലിയ പ്രതീക്ഷകളുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം. അവൻ വളർന്നു വലുതാകുന്നതും, തങ്ങളുടെ തണലായി മാറുന്നതും സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ നെഞ്ചകം തകർത്താണ് ആ ജീവൻ കവർന്നെടുത്തത്. ആ കുടുംബത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, മരണപ്പെട്ട ആ യുവാവിനും സ്വന്തം ഭാവിയെക്കുറിച്ച്, തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് എത്രയെത്ര സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നിരിക്കില്ലേ? നന്മ നിറഞ്ഞ ഒരു നാളെയെക്കുറിച്ച് അവൻ എന്തെല്ലാം വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.

എന്നാൽ, ഒരു നിമിഷത്തെ ക്രൂരത കൊണ്ട് എല്ലാം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ന് അവന് ചുറ്റും വേർപാടിന്റെ കണ്ണീർ കാഴ്ചകൾ മാത്രമാണ് അവശേഷിക്കുന്നത്. പൊരുതി നേടേണ്ടിയിരുന്ന പ്രായത്തിൽ, മാതാപിതാക്കൾക്ക് തണലാകേണ്ടിയിരുന്ന സമയത്ത്, അവൻ ഇതാ നീണ്ടുനിവർന്ന് ആ ശവപ്പെട്ടിയിൽ നിത്യനിദ്രയിലാണ്. തനിക്കുചുറ്റും പ്രിയപ്പെട്ടവർ നെഞ്ചുപൊട്ടി നിലവിളിക്കുന്നത് അവൻ കാണുന്നു പോലുമില്ല.

ഈ കൊടുംചതിയിലൂടെയും കൊലപാതകത്തിലൂടെയും ആ കുറ്റവാളികളും അതിന് കൂട്ടുനിന്നവരും എന്ത് നേടി? പ്രണയമെന്ന പവിത്രമായ വികാരത്തെ അക്രമത്തിനും പ്രതികാരത്തിനുമുള്ള ആയുധമാക്കുന്നവർ സമൂഹത്തിന് വലിയ ഭീഷണിയാണ്. ഒരു ജീവൻ ഇല്ലാതാക്കുമ്പോൾ ഒരു കുടുംബം കൂടിയാണ് അവിടെ ഇല്ലാതാകുന്നത് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഇത്തരം കുറ്റവാളികൾ ഓർക്കുന്നില്ല. നിയമങ്ങൾ കൂടുതൽ ശക്തമാകുകയും, കുറ്റവാളികൾക്ക് മാതൃകാപരമായ ശിക്ഷ അതിവേഗം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യാത്തിടത്തോളം കാലം, സാംസ്കാരിക കേരളത്തിന് ഈ ചോരക്കറ കഴുകിക്കളയാൻ കഴിയില്ല.എന്നിട്ടും കൊലയാളികളുടെ മുഖം ക്യാമറ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മറക്കാൻ തത്രപെടുന്ന ചിലർ.ആർക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു ഈ പരിരക്ഷ.തുല്യ നീതി വാദിക്കുന്ന ചിലർ.ക്രിമിനൽ കേസുകളിൽ ഇന്ന് മൈനർ എന്ന പരിരക്ഷ 14 ഓ 15 ഓ വയസ്സ് വരെ മാത്രം ആക്കണം...ആണിനും പെണ്ണിനും തുല്യ ശിക്ഷയും വേണം.അല്ലെങ്കിൽ ഇനിയും ജീവനുകൾ പലയിടങ്ങളിലായി പൊലിഞ്ഞേക്കാം...എന്ത് ക്രൂരത കാട്ടിയാലും ശിക്ഷയുടെ വിധി വന്നാൽ പരിവാര സമേതം ടൂർ പോകുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് പലരും.ഒപ്പം ദിനേന ഇറച്ചിയും... മീനും..മുട്ടയും...പാലുമൊക്കെ കിട്ടുന്ന ജയിലറകളും രക്ഷിക്കാൻ ആളുകളും ഉള്ളിടത്തോളം ആർക്ക് ആരെ ഭയക്കാൻ...മുബൈ ബോംബ് സ്പോടനത്തിലെ പ്രതിയായ അജ്മൽ കസബിനെ  വർഷങ്ങളോളം ഊട്ടിയപ്പോൾ അവനെ പിടിക്കാൻ ഉദ്ധ്യമിച്ച ഹേമന്ത് കർക്കരെ എന്ന പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ ഭാര്യക്കും കുട്ടിക്കും കിട്ടിയ നഷ്ടപരിഹാര സംഖ്യ അഞ്ച് ലക്ഷം എന്നിരിക്കെ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാർക്ക് കിട്ടുന്ന സമ്മാന തുക ഒരു കോടി രൂപക്ക് മുകളിലാണ്.ഇതെല്ലാം കൂട്ടി വായിക്കുമ്പോൾ....തെരുവ് നായ്ക്കൾക്ക് വേണ്ടി വാദിക്കുന്ന ഇന്നിന്റെ ലോകത്ത് വിലയില്ലാത്ത ഒന്നേയുള്ളൂ.അത് മനുഷ്യന്റെ ജീവനാണ്.

 

വസന്തകാലം

മറുപടിയില്ലാത്ത ചോദ്യം

കൂട്ടം തെറ്റിയ അക്ഷരങ്ങൾ

ഓർമ്മയാകുന്ന ചില മനുഷ്യർ

വിട പറയും മുൻപേ

റീ യൂണിയൻ