കാറ്റിൽ അജ്ഞാത സ്വരം കേട്ടുവോ...?
ആശ്വാസവാക്കുകൾ അത് രക്ഷയായിരുന്നോ...?
അതോ....ജീവിതം തുടരാനുള്ള ശിക്ഷയോ..? തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല.പരാജയം കാംക്ഷിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ.അവയ്ക്ക് കുളിർമയേകാൻ സാധ്യമല്ല.ഹൃദയത്തിലേൽക്കുന്ന ഓരോ പ്രഹരവും മരണമാകും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ദുഷ്ടത.അതിന് മുൻപിൽ സ്വർണ്ണം പോലെ തിളങ്ങാൻ വ്യാഗ്രത.വിജയം പൂർണ്ണമായി എന്ന വിശ്വാസം ഇല്ല.എങ്കിലും താഴെ വീണുടയാതെ നിലനിന്നു വന്നത് ആശ്വാസകരം.വിപരീത സന്ധികൾക്കിടയിലും യാത്ര തുടർന്നത് അജ്ഞാതമായ ആരുടെയൊക്കെയോ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടോ...?
അതോ...കർമ്മഫലം കൊണ്ടോ....?
ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല...ഒന്നും...!
2017 ജൂലൈ 1, ശനിയാഴ്ച
അജ്ഞാത സ്വരം
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള് (Atom)
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ