ഓരോ മനുഷ്യനും പ്രത്യക്ഷത്തിലും,പരോക്ഷമായും..സഹജീവികളോട് കരുണ കാണിക്കുക...എന്നത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.അത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ പ്രവർത്തിയാൽ...ആകുന്നെങ്കിൽ അതിനെ മനുഷ്യത്വം എന്ന് വിളിക്കുന്നു..അത് വാക്ക് കൊണ്ടോ,പ്രവർത്തി കൊണ്ടോ,സ്വന്തം ശരീരം കൊണ്ടോ ആകാം...അത് ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും മാനസീക പരിവർത്തനം പോലെയിരിക്കും...ഇന്നത്തെ ലോകം അതിലെ ചിന്താഗതികൾ...മനുഷ്യനോ,മനുഷ്യത്വത്തിനോ വില കല്പിക്കാത്തതാണ്...അത് സൗഹൃദമായാലും ശരി.
ബന്ധങ്ങൾ ദൃഢമാവണമെങ്കിൽ...അതിൽ വിശ്വാസയോഗ്യത ഉണ്ടാകണം...പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ ശ്രമിക്കാത്ത നന്മയുണ്ടാകണം..അടുപ്പമുള്ളവരുടെ നോവകറ്റാൻ ഉതകുന്ന സാന്ത്വനം ആകണം..ഓരോരുത്തരുടെയും,പ്രവർത്തിയും,,സംസാരവും എല്ലാമെല്ലാം...നാം കാണുന്ന കണ്ണിൽ അരോചകമായി തോന്നുന്ന പലതിലും..നന്മയുടെ ഒരു ചെറിയ കണികയെങ്കിലും അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടാകും..അത് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തത്... നമ്മേ പോലുള്ളവരുടെ കാഴ്ചയിലെ അന്ധതയാണ്..
കാരണം ഇന്നിന്റെ ലോകം...സത്യം തിരിച്ചറിയാതെ...മിഥ്യയുടെ കൂടെ സഞ്ചരിക്കും.ജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും അർത്ഥങ്ങൾ മനസ്സിലാകാത്ത വാക്കാണ്..വിവേചനം സൃഷ്ടിക്കുക.ഓരോ ബന്ധങ്ങളും തെളിമയോടെ കൊണ്ടുനടന്നാൽ അവിടെ ആണ്,പെണ്ണ് എന്ന ശരീരവ്യത്യാസങ്ങൾ...ഒരു വിലങ്ങ് തടിയാകാറില്ല...എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം..മനസിൽ നന്മയുടെ കണിക അവശേഷിക്കുന്ന ഏതൊരു ജീവിയും...അത് മനുഷ്യനോ,മൃഗമോ,സസ്തനികളോ,ഏതുമാകട്ടെ...ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ സഹായിക്കാൻ മുന്നിട്ടിറങ്ങും...
പലപ്പോഴും...നമ്മിലെ ചിന്തയും,വിശ്വാസവും..മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വിഭിന്നമാകും...ചില അന്തരങ്ങളും ഉണ്ടാകും..വയസ്,പ്രശസ്തി,അവന്റെ ആസ്തികൾ...ചുറ്റുപാടുകൾ ഇതൊക്കെ നോക്കിയാണ് പലപ്പോഴും ഏതൊരു ബന്ധവും മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകണോ എന്നുപോലും നമ്മിൽ പലരും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്...
പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ജീവിതരീതികൾ നമ്മെ മാറ്റുകയാണ്...സ്വന്തത്തിലേക്ക് മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുന്ന നമ്മുടെ കണ്ണുകളെ അടച്ചുവെച്ച് ചുറ്റിലും ഉള്ളവരെ കൂടി അതിലൂടെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക...നന്മകൾ താനേ വന്നു ചേരും..
