ശൂന്യതയുടെ മുഖം

വിധിയുടെ കടലിൽ....
അലകളുടെ താളത്തിനനുസരിച്ച്...
മുങ്ങിയും പൊങ്ങിയും സഞ്ചരിച്ചുക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പൊങ്ങുതടിയാണ് മനുഷ്യൻ...
ചിലപ്പോൾ ഒഴുക്കിനൊപ്പം ലക്കും,ലഗാനുമില്ലാതെ ഒഴുകിപ്പോകും.മറ്റുചിലപ്പോൾ എവിടെയെങ്കിലും തട്ടിതടഞ്ഞ് നിൽക്കും...
ചിലരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ജീവിതം നീണ്ട ഒരു ഒരുത്സവകാലമാണ്.പൂവിൽ നിന്ന് പൂവിലേക്ക് പാറിപ്പറക്കുന്ന ശലഭങ്ങളെപ്പോലെ ആനന്ദവും,മധുവും തേടി പറന്നു ചെല്ലുന്നു.മറ്റു ചിലരാകട്ടെ ചിറക് തളർന്ന ശലഭത്തെപ്പോലെ...വിധി നൽകിയ നൊമ്പരങ്ങളേറ്റു വാങ്ങി...മൂകരായി തങ്ങളുടെ ദുഃഖങ്ങളെ താലോലിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലേക്ക് പിൻവാങ്ങുന്നു...
പലപ്പോഴും നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതത്തിലെ ഓർമ്മകളുടെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് നമ്മൾ ഒന്ന് കണ്ണുതുറന്ന് നോക്കിയാൽ ശൂന്യതയുടെ മുഖമാണ് പിന്നീടങ്ങോട്ട് കാണാൻ കഴിയുക.